Θεραπευτικές
Προσεγγίσεις
Συνθετική και συστημική ψυχοθεραπεία — δύο διαφορετικοί «φακοί» για να μελετήσουμε το ίδιο φαινόμενο: τον άνθρωπο — το πώς σχετίζεται με τον εαυτό του και με τους άλλους.
Συνθετική Ψυχοθεραπεία και Συμβουλευτική
Η συνθετική ψυχοθεραπεία και συμβουλευτική είναι ένα σύγχρονο και ευέλικτο μοντέλο θεραπείας που συνδυάζει θεωρία και τεχνικές από διαφορετικές ψυχοθεραπευτικές προσεγγίσεις: τη γνωσιακή-συμπεριφορική, την ψυχοδυναμική και την ανθρωπιστική — που συμπεριλαμβάνει την υπαρξιακή προσέγγιση, την gestalt, την προσωποκεντρική, τη συναλλακτική ανάλυση και άλλες.
Αντί να ακολουθεί δογματικά μία μόνο μέθοδο, αντλεί τα κατάλληλα εργαλεία από την εκάστοτε θεραπευτική προσέγγιση, ώστε να ανταποκρίνεται αποτελεσματικά στις μοναδικές ανάγκες, την προσωπικότητα, τα βιώματα και τα θέματα προς επίλυση του κάθε ανθρώπου.
Στο πλαίσιο της συνθετικής προσέγγισης, η θεραπεία διαμορφώνεται εξατομικευμένα, με στόχο τη βαθύτερη κατανόηση του εαυτού, την επεξεργασία συναισθημάτων και δυσκολιών και τη δημιουργία νέων, πιο λειτουργικών τρόπων αντιμετώπισης της καθημερινότητας. Η έμφαση δίνεται τόσο στην αυτογνωσία όσο και στην ανάπτυξη πρακτικών στρατηγικών που υποστηρίζουν την προσωπική εξέλιξη και την ψυχική ανθεκτικότητα.
Μέσα από μια ασφαλή και υποστηρικτική θεραπευτική σχέση, η συνθετική ψυχοθεραπεία ενισχύει τη συναισθηματική επίγνωση, τη ρύθμιση των συναισθημάτων και την ικανότητα του ατόμου ή του συστήματος να ανταποκρίνεται με μεγαλύτερη ευελιξία στις προκλήσεις της ζωής. Έτσι, η θεραπεία γίνεται μια δυναμική διαδικασία αλλαγής και ανάπτυξης, προσαρμοσμένη σε κάθε στάδιο και ανάγκη του εκάστοτε θεραπευόμενου.
Συστημική Ψυχοθεραπεία και Συμβουλευτική
Η συστημική ψυχοθεραπεία και συμβουλευτική προσεγγίζει τον άνθρωπο και ως μονάδα αλλά κυρίως ως μέρος ενός δικτύου σχέσεων και συστημάτων, μέσα στα οποία το άτομο αλληλεπιδρά, αναπτύσσεται και εκφράζεται, αλλά πολλές φορές δυσφορεί από τη δημιουργία και συντήρηση δυσλειτουργικών μοτίβων. Ο άνθρωπος δεν αντιμετωπίζεται μεμονωμένα: λαμβάνεται υπόψη η συνεχής αλληλεπίδραση με το οικογενειακό, συντροφικό και ευρύτερο κοινωνικό του πλαίσιο.
Η κλινική συστημική προσέγγιση SANE — System Attachment Narrative Encephalon ® υπερβαίνει τα όρια της παραδοσιακής οικογενειακής θεραπείας και εμπλουτίζεται με τη θεωρία του δεσμού, την αφηγηματική ψυχολογία και τις νευροεπιστήμες.
Οι τέσσερις άξονες της SANE
Στο πλαίσιο της εμπλουτισμένης συστημικής προσέγγισης, οι δυσκολίες δεν αντιμετωπίζονται ως ατομικά ελλείμματα, αλλά ως αποτέλεσμα δυναμικών αλληλεπιδράσεων και μοτίβων που μπορούν να αναγνωριστούν και να μετασχηματιστούν.
- Συστημική προσέγγιση. Η σύγχρονη μετανεωτερική συστημική προσέγγιση βλέπει τον άνθρωπο μέσα στο πλέγμα των σχέσεών του, αναγνωρίζοντας ότι δεν υπάρχει μία «αντικειμενική» αλήθεια αλλά πολλαπλές προσωπικές αφηγήσεις νοήματος. Ο θεραπευτής συνοδεύει, δεν καθοδηγεί, στηρίζοντας τη διερεύνηση νέων οπτικών και δυνατοτήτων αλλαγής.
- Θεωρία δεσμού. Αναγνωρίζεται η σημασία των πρώιμων σχέσεων στη διαμόρφωση του συναισθηματικού δεσμού, του αισθήματος ασφάλειας, της εμπιστοσύνης και της ικανότητας σύνδεσης.
- Αφηγηματική Ψυχολογία. Εστιάζει στις ιστορίες και τα νοήματα που έχουν δομηθεί μέσα στις σχέσεις και επηρεάζουν τον τρόπο που το άτομο αντιλαμβάνεται τον εαυτό του και τους άλλους.
- Νευροβιολογία. Δείχνει πώς οι σχέσεις, τα συναισθήματα και οι εμπειρίες επηρεάζουν και επηρεάζονται από τη λειτουργία του εγκεφάλου, τη ρύθμιση του στρες και τη συναισθηματική ανταπόκριση.
Η θεραπευτική σχέση λειτουργεί ως ένα ασφαλές πλαίσιο, μέσα στο οποίο το νευρικό σύστημα μπορεί να ηρεμήσει, να επεξεργαστεί εμπειρίες και να υποστηρίξει τη νευροπλαστικότητα, μέσα από τη δημιουργία νέων, πιο λειτουργικών μοτίβων σύνδεσης και επικοινωνίας.
Η θεραπευτική διαδικασία υποστηρίζει ενήλικες, ζευγάρια, οικογένειες, παιδιά και εφήβους στην κατανόηση των σχέσεών τους, στη βελτίωση της επικοινωνίας και στη δημιουργία ουσιαστικής συναισθηματικής σύνδεσης, ασφάλειας και ισορροπίας.
Ο συνδυασμός των δύο προσεγγίσεων
Στην κλινική μου πρακτική συνδυάζω στοιχεία που αντλώ και από τις δύο προσεγγίσεις, ώστε να προσφέρω μια ολοκληρωμένη και εξατομικευμένη υποστήριξη. Η εμπλουτισμένη συστημική προσέγγιση μας επιτρέπει να κατανοήσουμε τις σχέσεις, τα μοτίβα επικοινωνίας και τις ιστορίες που διαμορφώνουν τη ζωή του ατόμου ή της οικογένειας, καθώς και τη νευροβιολογική διάσταση των δεδομένων. Η συνθετική προσέγγιση προσφέρει ευέλικτα εργαλεία από ποικίλα θεραπευτικά μοντέλα, που ευνοούν την ανάπτυξη της αυτογνωσίας και τη βελτίωση της καθημερινής λειτουργικότητας.
Με αυτόν τον τρόπο, η θεραπεία προσαρμόζεται στις μοναδικές ανάγκες κάθε ανθρώπου και εξελίσσεται μέσα σε μια ασφαλή και συνεργατική σχέση, όπου δίνεται χώρος τόσο στη βαθιά κατανόηση όσο και στη σταδιακή αλλαγή. Είτε πρόκειται για ενήλικες, ζευγάρια, οικογένειες ή εφήβους, συνδέοντας τις παραπάνω ψυχοθεραπευτικές προσεγγίσεις αξιοποιούμε τόσο τη γνώση της δυναμικής των σχέσεων όσο και τη δύναμη της πρακτικής αλλαγής, ενισχύοντας παράλληλα την αυτοεπίγνωση, την ψυχική ανθεκτικότητα και τη νευροβιολογική ρύθμιση.
Συχνές ερωτήσεις
Η συμβουλευτική εστιάζει συνήθως σε ένα πιο συγκεκριμένο θέμα ή μια περίοδο της ζωής και έχει μικρότερη διάρκεια. Η ψυχοθεραπεία πηγαίνει βαθύτερα, στα βιώματα και τα μοτίβα που επαναλαμβάνονται. Στην πράξη τα δύο συχνά συνυπάρχουν και το πλαίσιο διαμορφώνεται από κοινού στις πρώτες συναντήσεις.
Επειδή απαντούν σε διαφορετικά ερωτήματα. Η εμπλουτισμένη συστημική προσέγγιση μας επιτρέπει να κατανοήσουμε τις σχέσεις, τα μοτίβα επικοινωνίας και τις ιστορίες που διαμορφώνουν τη ζωή του ατόμου ή της οικογένειας. Η συνθετική προσφέρει ευέλικτα εργαλεία από ποικίλα θεραπευτικά μοντέλα, που ευνοούν την ανάπτυξη της αυτογνωσίας και τη βελτίωση της καθημερινής λειτουργικότητας.
Ότι οι σχέσεις, τα συναισθήματα και οι εμπειρίες επηρεάζουν τη λειτουργία του εγκεφάλου, τη ρύθμιση του στρες και τη συναισθηματική ανταπόκριση — κάτι που σήμερα φαίνεται και με τις σύγχρονες απεικονιστικές μεθόδους. Η θεραπευτική σχέση λειτουργεί ως ασφαλές πλαίσιο μέσα στο οποίο το νευρικό σύστημα μπορεί να ηρεμήσει και να υποστηρίξει τη νευροπλαστικότητα.
Δεν υπάρχει μια απάντηση. Εξαρτάται από το αίτημα, τους στόχους και το πλαίσιο. Οι στόχοι επαναξιολογούνται σε τακτά διαστήματα, ώστε η διάρκεια να είναι απόφαση που παίρνεται από κοινού — ποτέ κάτι που απλώς συμβαίνει.
